Skip to content

Pizzip’s Weblog

This earth, this life

ตอนแรกกะเอาไว้ว่า วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ออกจากบ้านได้ในช่วงปิดเทอม(เพราะกระแสการเมืองมันแรงเหลือเกิน) ก็เลยวางแผนจะไปให้ไกลๆ เข้าไปในเมืองอะไรประมาณนั้น

เอาเข้าจริง ตื่นซะบ่ายโมง เป็นอันว่าแผนการทั้งหมดภายในสมองที่เต็มไปด้วยขี้เลื่อยของผมเป็นอันจบไป ถ้าเข้าเมือง ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงบวกเวลาเดินหลงอีกนิดหน่อยก็เย็นแล้ว ไม่อยากผจญกับสภาพรถติดในเมืองเลยจริงๆ เพราะแค่คิดก็เหนื่อยแล้ว

ในขณะที่ตายังเปิดไม่เต็มที่ดี ท้องก็ร้องซะดังลั่นห้อง แสดงความร้องขออาหารเหมือนเด็กที่งอแงมากๆประมาณสิบคน ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่ภายในลำไส้ของผม ดูเหมือนมันจะยื่นคำร้องเป็นพิเศษว่า “อยากกินอะไรที่เป็นเส้นๆด้วย” แหนะ ไอ้เด็กพวกนี้ นอกจากเรียกร้องอย่างไม่เกรงใจแล้วยังจะเรื่องมากอีกนี่ ก่อนที่พวกมันจะทำอะไรไปมากกว่านี้ ผมก็ตัดสินใจลุกไปอาบน้ำ แปรงฟัน แล้วก็ออกจากบ้านทันที

ไหนๆวันนี้ก็มึนตั้งแต่ตื่นแล้วก็เลยอยากจะหาอะไรแบบมึนๆบ้าง เลยตั้งโจทย์ว่าจะไปหาก๋วยเตี๋ยวเรือกิน เพราะกระเพาะมันอยากได้เส้นๆนี่ เราสร้างความซับซ้อนให้มันอีกนิดคงสนุกดี ตั้งใจกับตัวเองไว้ว่า ร้านไหนขายก๋วยเตี๋ยวเรือ หรือหมูน้ำตกจะไปกินร้านนั้นทันที มันต้องมีสักร้านสิ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ข้างหน้าซอยจะมีอยู่หนึ่งร้าน อร่อยโคตรพ่อ แต่ร้านนี้ก็ปิดตัวเองไป ไม่ใช่เป็นเพราะพิษเศรษฐกิจ แต่เป็นผีพนันต่างหากที่ทำให้ร้านขาดทุน เมียขายก๋วยเตี๋ยว ผัวเอาเงินไปเล่นบอล แสดงให้เห็นว่ากีฬานอกจากจะทำให้เสียเหงื่อแล้ว ยังทำให้เสียเงินอีก

ผมเดินออกไปข้างนอกผ่านร้านต่างๆมากมายแต่ก็ยังไม่เจอร้านเป้าหมาย ก็เลยลุยต่อไปเรื่อยๆผ่านเซเว่นมาสองสาขาก็ยังไม่เจอ

ผ่านตลาดซังฮี้ก็ยังไม่เจอ จนมาเจอร้านๆนึงที่เชิงสะพานซังฮี้ เลยโรงเรียนเขมะสิริอนุสรณ์มาเล็กน้อย(ถึงปานกลาง)

ซึ่งร้านนั้นถูกขนาบข้างด้วยร้านแต่งรถ แต่ในเมื่อแกขายในสิ่งที่ผมต้องการ แล้วผมจะรอช้าอยู่ทำไม

ผมเดินตรงเข้าไปสั่งเมนูที่ผมต้องการ พร้อมด้วยเป็ปซี่หนึ่งขวด แล้วก็กระซวกอาหารประเภทเส้นชามนี้ให้เต็มกระเพราะ ในใจน้ำตาแทบไหลที่เดินทางมาตามหาร้านที่ต้องการได้สำเร็จ ระยะทางจากร้านนี้ถึงซอยบ้านผมก็ประมาณ 4 ป้ายรถเมล์ ด้วยกัน

อ้อ ผมคงไม่พูดถึงรสชาติของก๋วยเตี๋ยวนะครับ เพราะส่วนมันเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ผมน้ำตาไหล T_T

ป้ายกำกับ:, , ,

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.